Kim Oldum Ben? Boynu bükük aşkların adamı oldum benHüznü bol,acısı eksiksiz yerlerdeyimAyrılığı sindiremeyenim,ölenim geceleyinSabahlarda sevinen,akşamları istemeyenim Gözleri yoran aşkların adamı oldum...
Kestirmeden.. Kestirmeden çıkışlarım var sana Fabrikası gözlerim,kanlı yaşlarım var yaşaAlışamamış bir kalbim var,avuçlarında...
Ayrılık Ertesi.. Bugün ayrılık ertesi sevgililm..Ve bugün karanlıklar arefesi..Bir mum ışığım bile olmayacak artık biliyorum..Karanlığımda gizlenecek artık sevdamSonunu bilemediğim bir gecede kopacak fırtınamKimbilir neler gelecek...
Hala Yaşıyorum Seni.. Bir banka oturup saatlerce seni düşünmekVe seni kağıda dökmekten ibaretti artık hayatım..Özlüyordum.. Hemde öylesine özlüyordumki... Ne olduda bitmişti,ne olduda kopmuştuk ki?Kader dedim hep,hayırlısı...
Yollarım Hep Sana.. Bu aralar bulduğum her hayat aralıklarinda, elime kalem kağıt alır oldum.Her kalemi tutuşumda ilk düşüncem sen, kağıda ilk dökülen sen olmaya başladın..Niye? Neden...
Biliyor musun sevgili, pişmanlığa çare yokmuş, Ne zamanı alabilirmişsin geri, ne sevgimizi geri getirebilirmişsin, Zaman kadar imkansız olmuşsun benim için artık Istemeden yaptığım,istemeden verdiğim bir cevap uğruna.. Ama...